Татулық болар береке, Қылмасын жұрт келеке
Өсиет (дәстүр, ғұрып)
«Үзіліп бара ма, жоқ арыз, өсиет айтамын деп әлсіреді ме, білу қиын» (М. Әуезов).
Мағынасы
Өсиет — адамның жасы ұлғайғанда немесе өмірден өтер алдындағы сәтте кейінгі ұрпаққа, туған-туысқа айтып кететін ақыл-кеңесі, өтініші не соңғы тапсырмасы. Дәстүр бойынша кейінгі буын айтылған өсиетті бұлжытпай орындауға тиіс.
Дәстүрдегі орны
Өсиет тек жеке адамның сөз аманаты емес, ол — отбасы мен әулет бірлігін сақтайтын, ұрпаққа бағыт-бағдар беретін моральдық әрі қоғамдық жауапкершілік өлшемі. Айтылған сөздің қадірі оны орындаумен бекітіледі.
Құқықтық рәсімделуі
Өсиет Әз-Тәуке ханның «Жеті жарғы» заңындағы баптарға сай, ағайындар мен молдалардың қатысуымен жасалып, куәландырылған.
Түйін
Өсиет — ұрпақ сабақтастығын бекітетін, әулет ішіндегі жауапкершілікті күшейтетін және қоғамдағы бірлік пен тәртіпке қызмет ететін дәстүрлі аманат. Оның құндылығы — сөздің салмағында ғана емес, сол сөзді орындауда.