Біреуді сөзбен жығып, ұғып оны орнынан тұрмастай етіп өлең шығарғанда немесе өткір әзіл тастағанда (немесе ұятты іс істегенде) ұғылған адам өзінше әлгі сөзді басқа адамға таратпау үшін ауызбастырық береді

Біреуді сөзбен жеңіп, оны орнынан тұрғызбастай етіп өлеңмен түйрегенде, өткір әзіл айтқанда (немесе ұятты іс істегенде), ұтылған адам сол сөздің өзгеге тарап кетпеуін қалауы мүмкін. Осындай жағдайда ол әлгі сөзді басқаға таратпау үшін «ауызбастырық» береді.

«Ауызбастырық» — бұл «ешкімге айтпаңыз» деген өтініштің, жалынудың, кейде кешірім сұраудың белгісі. Яғни, адам өзіне қатысты айтылған сөздің қоғамдық кеңістікке шығып кетпеуін өтінеді де, соны бекіту үшін белгілі бір өтем ұсынады.

Осылайша, «ауызбастырық» тек материалдық немесе шартты өтем емес, ол — үнсіз қалуға берілген уәде. Адамның айтқан сөзін іште сақтауы да жауапкершілік, ал сол жауапкершілікті мойындау — серттің бір түрі.