Орынсыз жала жабылғанға өзінің ақтығын дәлелдеу үшін, немесе қылмысын қайталамау үшін, адам қолына мұсылманның қасиетті кітабы құран ұстап егер осы істе мен кінәлы болсам құран ұрсын деп ант беріп, нан жейді
“Ахметті ат-шапанымен аяғына жығып, енді ондай мінез шығармасқа Құран ұстатып, нан жегізіп, баяғы екі жүз теңгені кештіріп, ат-шапанға разы қылды” (С. Торайғыров)
Құран ұстап, нан жеу арқылы ант беру дәстүрі
Орынсыз жала жабылған адам өз ақтығын дәлелдеу үшін, ал кінәлі адам қылмысын қайталамауға серт беру үшін мұсылманның қасиетті кітабы — Құранды қолына ұстап, “Егер осы істе мен кінәлі болсам, Құран ұрсын” деп ант айтады да, нан жейді.
Анттың мәні
- Бұл әрекет адамның кінәсіздігін немесе сертте тұратынын жұрт алдында айқын көрсетуге бағытталған.
- Қарсы жақ бұл антты толық дәлел ретінде қабылдап, сенім білдіреді.
- Кей жағдайларда қарсы тарап кешірім сұрап, бітімге келуге дайын болады.
“Құран, нан” деп қарғанудың төркіні
Қазақ тіліндегі “құран, нан” деп қарғану осы дәстүрмен сабақтас. Құран мен нан — қоғам санасында киелі әрі жауапкершілік жүктейтін ұғымдар ретінде танылғандықтан, оларды куә етіп ант ету адамның сөзіне ерекше салмақ берген.