- Қабырға газетіне өлең жазшы, - деді бірде бұған қыздар
Бірде қыздар: «Қабырға газетіне өлең жазшы», — деді. Бірінші мамыр мерекесіне арнап шығаруымыз керек екен.
Ол үшін бұл өтініш тосын естілді. Мектепте оқып жүргенде де, кейін осында келген соң да, өлең жазуды былай қойғанда, қалам ұстап көрейін деген ойы да болып көрмеген еді.
Бірінші курста бір-ақ рет шығарма жазғаны бар. Сол жолы жұмысын тексерген ағайы: «Сен әңгіме жазбайсың ба?» — деп сұраған.
Ол жазбайтынын айтқан. Сонда ағайы: «Шығармаңа қарап, әңгіме жазатын бала шығар деп ойлап едім», — деген екен.
Сахнаға дейін жеткен дәптер
Оқуын бітіріп, мектепке мұғалім болып келген жылының екінші жылында ол өз қызығушылығымен 1456 жылды негізге алып, Қазақ хандығының 540 жылдығына арнап дәптеріне бір дүние жазды. Оған көпшілік те қызығушылық танытып, жұмыла жүріп Мәдениет үйінің сахнасына қойып шықты.
8 наурыз қарсаңындағы жауапкершілік
Осы шарадан кейін екі ай өткенде, мектеп директоры педсовет үстінде 8 наурызға орай өтетін іс-шаралардың жұмысына үш адамның бірі ретінде оған да міндет жүктеді.
Жоспарланған екі бағыт
- Сахнада өтетін «Қыз сыны» байқауы.
- Нәзік жанды ұстаздарға арналған дастарқан мәзірімен орайластырылған мерекелік басқосу.
Алайда өзіне тапсырылған осы екі іс-шараның да бағдарламасын ол жаза алмады. Бастапқы тапсырма орындалмаған соң, «қалай да басқа бір дүние жазуым керек» деген ой маза бермеді. Сонда ойына келгені — осы мерекеге арнап өлең жазып көру.
Өлеңнің жолы: сыныптан газетке дейін
Параққа қазақ аруларының құрметіне арналған өлең түсіп еді. Бұған дейін дәптердегі дүниесін көрген, осындай жұмыстарда тәжірибе жинаған мәдениет қызметкері жігіт: «Мынау сценарий ғой. Мұны сахнаға өзім дайындап шығарамын», — деп, көпшіліктің қолқасымен алып кеткені есінде.
Енді жаңа өлеңді ол мұғалима әріптесіне апаруды ұйғарды. Себебі әлгі әріптесі мектептегі іс-шараларға үнемі атсалысып, тұрақты жүргізетін, әрі көркемдеп, жатқа өлең оқитын ұстаз болатын.
Әріптесі өлеңді оқып шығып: «Жақсы болды ғой. Мен ертең жүргізетін “Қыз сыны” байқауының ортасында көркемсөз ретінде оқуға өлең іздеп жүр едім. Енді осыны оқимын» — деді.
Ертеңіне ол әріптесі «Қыз сыны» байқауының ортасында өлеңді өзіне тән мәнерімен көркемдеп оқыды. Көп ұзамай бұл өлең аудандық газеттің бетінде жарық көрді.
Осылайша бір кездегі «қалам ұстасам ба?» деген ойдың өзі арманға ұқсап көрінген адам үшін бір парақ өлең мектеп сахнасына жол тауып, кейін газетке дейін жетті.