Батырлар өз қаруларын қасиетті санап, сыйынған, оларды қастерлеп, әрқайсысына жеке ат қойған (мысалы: ақберен, наркескен т. б. ) Садақ пен қылыш - белге, найза қолдың қарына ілінген, айбалта ердің қасына байланып, шоқпар тақымға қыстырылған
Батыр қаруының киесі мен қадірі
Қазақ дүниетанымында батырдың қаруы жай ғана соғыс құралы емес, рухани мәні бар қастерлі мұра саналған. Қару-жараққа қатысты наным-сенім, ұстау әдебі және күнделікті тұрмыстағы орны қалыптасқан дәстүрлер арқылы айқын көрінеді.
Қасиет тұту және ат қою дәстүрі
- Батырлар өз қаруын қасиетті санап, оған сыйынған, қастерлеген.
- Әр қаруға жеке ат берген (мысалы: ақберен, наркескен).
- Ертеде «батырдың жаны қаруында болады» деген сенім болған.
Қаруды ұстау әдебі және мирас ету
- Қаруды ешқашан қадірсіз іске қолданбаған.
- Батырдың қаруы мұрагері ержеткенше сақталып, әкеден балаға мирас болған.
- Соғысқа кірер алдында батырлар қаруына мадақ айтып, серттескен.