Аттыға жаяу жолдас болмас
Жоқтық пен тоқтық туралы халық даналығы
Төмендегі мақал-мәтелдер мен нақыл сөздер өмірдің тұрмыстық шындығын, тапшылық пен молшылықтың адам мінезіне әсерін, әлеуметтік теңсіздіктің салдарын және ақшаның қуаты мен қаупін қысқа да нұсқа жеткізеді.
Негізгі ой
Жоқтық — ұят емес, бірақ ол адамның еңсесін басып, қатынасты бұзады. Ал тоқтық — мұрат емес: молшылық адамды міндетті түрде биіктетпейді, кейде ұмытшақтық пен тәкаппарлыққа да бастайды.
Мақал-мәтелдер топтамасы
1) Аштық, жоқшылық және өмірдің қатал заңы
-
Жоқтық ұят емес, тоқтық мұрат емес.
-
Ашаршылықта бай баласы бірінші өледі.
-
Жаяуға жол алыс.
-
Аштың ақылы — тамағында, жаяудың ақылы — табанында.
-
Аш ақылмен тоқ болмайды.
-
Қарны ашқанға қара талқан майдай көрінеді.
-
Күші жоқ ит те жүгірмес.
-
Аспаннан киіз жауса да, сорлыға ұлтарақ тимепті.
-
Адасқанға — жұлдыз айдай, қарны ашқанға — көже майдай.
-
Жіп жіңішке жерінен үзіледі.
-
Асы жоқ үйді ит те сүймейді.
-
Түк таппаған тұз жалар.
-
Жұтаған шүкірге тоймайды.
-
Түйесі жоқ ауылға тайлақ атан көрінеді.
-
Еліктің мойнын оқ кеседі, ердің мойнын жоқ кеседі.
-
Қарны ашқанға қара нан да май татыр, шөлдегенге қара су да бал татыр.
Бұл нақылдар қажеттілік адамның ойы мен таңдауларын өзгертетінін көрсетеді: аштықта талғам тарылып, бардың қадірі артады; әлсіздің жолы ұзарып, ауырдың жүгі еселенеді.
2) Байлық, кедейлік және адам қатынасы
-
Бай бауырын танымас, сауда досқа қарамас.
-
Кедей мен бай жолдас болмас, қасқыр мен қой жолдас болмас.
-
Қасқыр ішігі бар кісі жолдасының тоңғанын білмес.
-
Біреу тойып секіреді, біреу тоңып секіреді.
-
Жоқшылық жомарт ердің қолын байлар.
-
Барлық жарастырады, жоқтық таластырады.
-
Жарлылығын жасырған жарымас.
-
Кісі берген кісіге ырыс болмас.
-
Басқа түссе — баспақшыл.
-
Бай атқа мінсе, «құтты болсын» дейді; кедей атқа мінсе, «қайдан алдың?» дейді.
-
Байға жағынамын деп, жарлының тоқтылы қойы шығыпты.
Әлеуметтік айырма бір дастарқаннан бұрын, бір түсініктен алыстатады. Байлық кейде жұбатады, ал жоқтық көбіне сынайды: мінезді шынықтырады, бірақ қарым-қатынасты күйретуі де мүмкін.
3) Тапшылықтың белгісі және «жоқта барды қанағат тұту»
-
Жоққа жүйрік жетпейді.
-
Жоқ болса, тұз да тат.
-
Балық жоқта бақа да балық.
-
Ит жоқта шошқа үреді.
-
Мысық жоқта тышқан төбеге шығады.
-
Қасық тары ботқа болмас, ботқа болса да жұртқа жетпес.
-
Сауыны аздың жазы қысқа.
-
Құсы жоққа тұрымтай сұнқармен тең, аты жоққа қотыр тай тұлпармен тең.
Тапшылықта өлшем өзгереді: жоқтың орнын басқанның өзі «бар» болып көрінеді. Бұл әрі өміршеңдік, әрі амалсыздық.
4) Ақша, нарық және қарыз
-
Ақша ашпайтын құлып жоқ.
-
Ақшада көз жоқ.
-
Базар — бай, алушы — кедей.
-
Базар ақшалыға — базар, ақшасызға — назар.
-
Қарыз қатынасты бұзады.
-
Несиеге ет жесең, сүйегі ішегіңді жыртар.
Ақша мүмкіндік те, қауіп те: қарыз — қысқа жол сияқты көрінгенмен, соңы ауыртпалыққа айналуы мүмкін; нарықта да назар көбіне қалтаға қарай ауады.
5) Өмір тәжірибесі: өлшем, мінез, салыстыру
-
Нені кем тұтсаң, соған зар боларсың.
-
Аттыға жаяу жолдас болмас.
-
Төреге ерген ер-тоқымын арқалар.
-
Тоңған тонын мақтайды, адасқан жолын мақтайды.
-
Алпыс қарсақ ат болмас.
-
Қысқа жіп күрмеуге келмес.
-
Ай бетінде де дақ бар.
-
Ұста пышаққа жарымас, етікші етікке жарымас.
-
Балықшының аты шөлден өледі.
-
Бие көп болса, құлын көп.
-
Етік жамағанды көрдік, тақия жамағанды көрмедік.
-
Қойың болмаса, байлық туралы ойың болмасын.
-
Жуан жіңішкергенше, жіңішке үзілер.
-
Жаяушылық тартқанда, жүрмес есек ат болар; қарын қатты ашқанда, қара талқан қант болар.
6) Тәртіп, қадір, сақтық
-
Арық атқа қамшы — жау, жыртық үйге тамшы — жау.
-
Ит арық болса — ауылдың намысы.
-
Алтынды тот баспайды.
-
Тар киім — тозғақ.
-
Тамыр тартқан тарықпас.
-
Ашаршылықты көп көрген өзі тойса да, «мә» демес.
-
Аш атасын тыңдамас.
-
Кедейге өлең айту да — шығын.
-
Қалтасында тиыны жоқ адам түйенің тісін ашып көреді.
-
Аузы қисық болса да, байдың ұлы сөйлесін.
7) Қорытынды салмақ
Бұл сөздерден бір түйін айқын көрінеді: тарлық адамды шынықтырады, ал барлық кейде адамгершілікті ұмыттырады.
-
Адамды тарлық шынықтырады, адамгершілікті барлық ұмыттырады.
-
Байдан пайда артылмас, қудан айла артылмас.
-
Тіленшіге жел қарсы.
-
Жарлы байғұс жаманар, жаманар да қуанар.
-
Аш бала тоқ баламен ойнамайды, тоқ бала аш болам деп ойламайды.