Өте бай кісі өлімінің жақындағанын сезгенінде баласын жанына шақыртып ең маңызды өсиетін айтыпты
Өте бай кісі өлімінің жақындағанын сезгенде, баласын жанына шақырып, ең маңызды өсиетін айтады.
Ерекше өсиет
«Балам, мені мазарға шұлығыммен көміңдер», — дейді.
Баласы мәнін толық түсінбесе де, «жарайды» деп келіседі.
Хаттың шарты
Әкесі баласына тағы бір хат ұстатып: «Мен өлгеннен кейін алғаш қатты қиналған кезіңде осы хатты ашып оқы», — дейді.
Күмән мен тығырық
Күндер өтіп, ажалы келген әкесі дүниеден өтеді. Ал баласын бір ой мазалай береді: «Әкемді шұлығымен қалай жерлеймін?»
Ол қанша молдаға, имамға барса да, нақты жауап таба алмайды. Естігені біреу-ақ: «Дінімізде ондай нәрсе болмайды».
Алғашқы қиын сәт
Шарасыз күйде отырған сәтінде, баланың есіне әкесінің: «Алғаш қиналған кезіңде аш» деген хаты түседі. Дереу хатты тауып, оқиды.
Хатта былай деп жазылған екен:
«Балам, байқағаныңдай, мен мұнша бай болсам да, өзіммен бірге бір шұлықты да алып кете алмадым. Енді қалғанын өзің ойлан…»