Бірде анам дүкеннен сүт әкелуімді өтінді
Жауапкершілік пен қайырымдылық туралы бір оқиға
Мен 3-сыныпта оқимын. Үлкендердің айтқанын бұлжытпай орындауға тырысамын.
Бірде анам дүкеннен сүт әкелуімді өтінді. Мен сабақтарыма дайындалып алғаннан кейін барамын деп ойладым.
Кенет досым бөпесін ертіп үйге келді. Ол маған баласына қарап тұруымды өтінді, себебі сыныптастарымен мұражайға бармақшы екен. Мен бөпеге қараймын деп, дүкенге баруым керегін ұмытып кетіппін.
Досым кешке қарай бір-ақ келді. Кешкі ас ішер кезде анам сүттің жоқ екенін сол сәтте білді. Мен анамнан кешірім сұрап, болған жағдайды түсіндірдім.
Анам маған ұрысудың орнына алғыс айтты: «Досыңа көмектескенің дұрыс болды. Әйтпесе ол қатарынан қалып қояр еді. Бүгінше сүт ішпей-ақ жатармыз» — деп, көңілімді көтерді.
Түйін
Берілген тапсырманы себепсіз орындамау — жауапсыздық.
Бірақ біреуге көмектесу үшін қателесіп, міндетті ұмытып кетсең, оны түсіністікпен қабылдауға болатынын ұқтым. Дегенмен келесі жолы әрі көмектесіп, әрі тапсырманы да уақытында орындауға тырысамын.