Бұл сонау ерте заманда болған екен
Ерте заманның тыныштығы
Бұл оқиға сонау ерте заманда болған деседі. Ол кезде соғыстың не екенін ешкім білмеген, адам адамды өлтірмеген. Кедей де, бай да, сараң да жоқ екен.
Болжау айтқан диуана
Күндердің бір күні Жақсылық деген кісінің әйелі ұл табады. Шілдеханаға көп адам жиналады. Сол отырысқа диуана да келіпті.
Диуана нәрестенің жүзіне қарап: «Бұл бала түбінде жұртқа пәле болып жүрмесе, не қылсын» — дейді.
Жыл артынан жыл өтіп, бала өсіп ер жетеді. Өскен сайын сараңдығы да арта береді: дүниеге қомағайланып, екі көзі қанталап қарайтын болады.
Сараңдықтың өсуі
Өткірге әуестік
Ол пышақ, шот, балта секілді өткір заттарға ерекше әуес болады. Жұрт мұндай заттарды одан жасыратын әдет табады.
Шектен шыққан тілек
Бір күні ол өзіне садақ пен жебе жасап алып, қартайған әке-шешесін қуып жібереді. «Даладағы аң мен құстың бәрі менікі болса» деп армандайды.
Көктемгі қыр және алма ағашы
Бір күні ол қырға шығады. Көктем кезі екен: күн жарқырап, құстар сайрап, жер жүзі құлпырып тұрады. Сараңның бағындағы алма ағашына бір ақ көгершін қонақтап отыр екен.
Ол ішінен: «Менің алма ағашыма қонған көгершін де менікі болуы керек» — деп түйеді де, садағын кезеп, атуға ыңғайланады.
Ғайып болған көгершін
Дәл сол сәтте кенеттен ақ көгершін ғайып болып, оның орнында сақалы ағарған өз әкесі отырғанын көреді. Сараңның қолы салқ етіп төмен түседі.
Бірақ қызық мұнымен бітпейді. Алма ағашына тағы да ақ көгершін қонады. Сараң садағын қайта көтергенде, ағаш басында тағы да әкесін көреді.
Шешуші сәт
Ызаға булыққан сараң енді ай-жайға қарамайды. Ішіндегі сараңдық «ат, ат» деп қыстайды да, ол оқ жібереді.
Алғашқы қасірет
Сол кезде алма ағашының түбіне сылқ етіп өзінің әкесі құлап түседі. Ал ақ көгершін шарықтап ұшып кетеді. Адам баласы бірін-бірі өлтіретін сұмдық оқиға жер бетінде тұңғыш рет осылай басталған екен дейді.
Гүлдің түсі неге өзгерді?
Қарт әкенің қаны алма ағашының аппақ гүліне шашырайды. Содан бері алма ағашы аппақ болып емес, қызғылт тартып гүлдейтін болыпты.
Көгершіннің көзінің қызылдығы
Ақ көгершін содан бері ағашқа ешқашан қонбайтын болыпты. Ал көгершін көзінің қызыл болуы — жерге тамған адам қанын көргеннен екен дейді.