Қай жерді мекен еттік
Тәуелсіздікке бастайтын тамырлар
Тәуелсіз Қазақстанның тамыры тереңге жайылған тарихына көз жүгіртсем, сананы талай ой тұңғиығына батырып, көкейге көп сұрақ оралады: Біз кімбіз? Жұмыр жер бетінде қашан пайда болдық? Қай өңірді мекен еттік? Тіліміз бен мәдениетіміздің деңгейі қандай?
Біз — Өр Алтай мен Атыраудың арасын мекен еткен, сақтан қалған сарқыншақ, ғұннан қалған жұрнақ, үйсін жүріп өткен іздің жалғасымыз. Біз қазақпыз.
1991: үміттің есігі ашылған шақ
Бір кезде он бес отауды біріктірген қара шаңырақ 1991 жылы ыдырады. Шығыстан алтын күн нұрын төгіп, еркіндіктің самалы есті. Көңіл көгіндегі қасірет бұлты сейіліп, шаттықтың үні қайта жаңғыра түсті.
Желтоқсан — жай “оқиға” емес, көтеріліс
Желтоқсанды “оқиға” деп қана атау тарлық етеді. Оқиға деген — ойда-жоқта бола салатын құбылыс. Ал Желтоқсан — бұзақылардың әрекеті де, азын-аулақ ұлтшылдардың кездейсоқ қимылы да емес.
Бұл — ішкі қанның алпыс екі тамырға сыймай тасуы, елдік рухтың буырқанған сәті. Сондықтан Желтоқсан — көтеріліс: еркіндікті аңсаған азат сананың, ұлттық намыстың көтерілісі.
Тәуелсіздікті сезіну: мерекеден терең ұғынуға
Тәуелсіздікті біз әрдайым лайықты бағалап жүрміз деп айта алмаймыз: кейде оны тек мереке сияқты өткіземіз. Ал бұл күндер — ой-сананы тітірентіп, селт еткізетін, елдің қадір-қасиетін кез келген жұртқа ұғындыратын уақыт.
Сол үшін тәуелсіздік туралы терең мазмұндағы бастамалар қажет:
- Қолына енді қалам ұстап, қағазға үңіле бастаған балаларға шығарма жаздырумен шектелмей, сыныптан сыныпқа, буыннан буынға жалғасатын байқаулар өткізу.
- Ұлттық рухты өмірдің өзегіне айналдыратын кездесулер, ашық әңгімелер, тағылымды шаралар ұйымдастыру.
- Ел иесі де, жер иесі де қазақ екендігін ұран емес, өнеге арқылы көрсету.
Қазақтың рухы өзге жұртқа үлгі болуы тиіс: олардың өмірі, көңілі, қызметі — өзгеге бағыт-бағдар боларлық деңгейде көрінуі керек. Біз бас ұлт болуға тиіспіз. Желтоқсанға шыққан боздақтардың өз басшысын аңсаған арманы да — осы. Біз олардың арманының алдында қарыздармыз.
Ертеңгі ұрпақ алдындағы аманат
Өмірге жаңа сәби келеді. Ол — тәуелсіз елдің ұрпағы. Өлгеніміз тіріліп, өшкеніміз жанғандай болған кезеңде дүние есігін ашқан күнәсіз жан. Тал бесіктен жер бесікке дейін адам өз қалауынша тіршілік етеді, ал сол еркін тіршіліктің бағасы бар.
Осы сәбидің ертеңгі тағдыры үшін талай боздақ жалын жұтып, жанын қиды. Бүгінгі бейбіт күнді көре алмай кеткен асылдар қаншама.
Жаңа ғасырда ақ пен қара, жақсы мен жаман, жасық пен жасампаз қатар жүретіні белгілі. Сол алмағайыпта жоғалтпай ұстайтын баға жетпес байлығымыз — ұлт құндылығын берік сақтау.
Тәуелсіздігімізге мың тәубе деуді ұмытпайық, ағайын.