Асқақтаған дауысқа қазақи домбыраның күмбірі қосылғанда дәстүрлі әннің өлмегенін сезінеді екенсің
Біз мінген вагон лезде лық толды. Адамның неше алуанын көрдік. Әр жақтан мінсек те, бір-бірімізбен тез тіл табысып кеттік.
Поезд ішіндегі алғашқы әсер
Бізбен бірге мектеп оқушылары да мінді. Поездға отырған сәтте-ақ көзіме бірінші солар түсті. Әңгімелесе келе олардың қайда және қандай мақсатпен бара жатқанын білдім: дәстүрлі ән айтудан республикалық деңгейдегі жарысқа жол тартып бара жатыр екен.
Олар күні бойы домбыраларын қолдарынан тастамай, ән айтып, үздіксіз жаттықты. Асқақтаған дауысқа қазақы домбыраның күмбірі қосылғанда, дәстүрлі әннің мәңгілік рухы әлі де тірі екенін анық сезінесің.
Дәстүрлі ән — ұлт қазынасы
Дәстүрлі ән — ұлт қазынасы.
Осы сөзді ұран еткендей көрінетін жандардың бірі — дәл осы балалар. Олардың өнерін көргенде, ерекше қуандым. «91» тобы секілді танымал бағыттарға еліктеп кетпей, өз елімнің дәстүрлі әнін таңдауы көңілімді көтерді.
Жаңа ұрпақтың үні
Айгүл Қосанова, Нұрым Асқановтар сияқты Маңғыстауды әлемге танытатын жаңа буын өсіп келе жатыр. Бұл — өнердің өлмейтіндігінің тағы бір айғағы. Қоңыр домбыраға құс қанатты әуен қондырған әннің болашағы әлі де биік болатынына сенімім артты.
Қоштасу сәті
Олар күй мен әнді кезектестіре орындап, бізге де шабыт сыйлады. Ақыры түсетін кездері келді. Мен оларға шын жүректен сәттілік тілеп:
«Жолың болсын, жолаушы», — деп қала бердім.
Бір сапардың өзінде-ақ көңілге осындай үміт ұялататын сәттер болады: дауысы биік, рухы берік, өнерге адал жас буын барда дәстүр де үзілмейді.