Баяғы өткен заманда бір гүл өмір сүріпті
Жалғыз гүлдің хикаясы
Баяғы заманда бір гүл өмір сүріпті. Оның басқа достары болмапты.
Аспан түнерген сәт
Бір күні күн бұлттанып, жаңбыр жауа бастайды. Гүл жаңбырдан қаша алмайды. Жаңбыр басылған соң, күн қайта ашылады.
Қуаныш пен күтпеген өзгеріс
Күн ашылғаннан кейін гүлдің көңілі көтеріліп, қуанып кетеді. Ол әртүрлі қимыл жасап, билейді. Сол сәтте оның басындағы тұқымы жерге түсіп кетеді, бірақ гүл мұны байқамайды.
Мұң мен жаңбырдың қайта оралуы
Біраздан соң гүл қайтадан: «Менің достарым жоқ», — деп мұңайып, жылай бастайды. Оны сырттай бақылап тұрған күннің көзі қайтадан жабылып, тағы да жаңбыр жауады.
Жаңа достар
Жаңбыр тоқтаған соң, гүл жан-жағына қараса, айналасында кішкентай-кішкентай гүлдер қылтия бастапты. Сонда ол: «Енді менің достарым көбейді, алақай!» — деп қуанады.
Содан бері жер бетінде әртүрлі гүлдер өсіп-өне бастапты.