80-90 жылдардағы Қазақстан ауылдары.

1980–1990 жылдардағы Қазақстан ауылдарының ахуалы

1980 жылдан бастап ауыл халқы бала туу көрсеткішінің артуына байланысты 325,9 мың адамға (4,8%) көбейіп, 1991 жылы 7 млн 124,6 мың адамға жетті. Алайда халық саны өссе де, ауыл тұрғындарының әлеуметтік жағдайы едәуір артта қалды.

Тұрғын үй және инфрақұрылым: XII бесжылдықтағы құлдырау

XII бесжылдық кезеңінде тұрғын үймен қамтамасыз ету көрсеткіші үздіксіз төмендеді. Бұл үрдіске бірнеше фактор әсер етті.

• 1 Материалдық-техникалық базаның нашарлауы.
• 2 Құрылыс материалдарының қымбаттауы.
• 3 Қаржының жеткіліксіз бөлінуі.

«Болашағы жоқ» ауылдар саясаты және әлеуметтік нысандардың қысқаруы

1970-жылдары басталған «болашағы жоқ» шағын ауылдарды жою саясаты салдарынан мектептер, сауда орындары және дәрігерлік мекемелер қысқартылды. Бұл ауылдық аумақтардағы өмір сапасын одан әрі төмендетті.

Тұрмыстық қызмет көрсету: көрсеткіштердің төмендеуі

Ауылдағы тұрмыс қажетін өтейтін мекемелердің жұмысы әлсіреді. Бірқатар қызмет түрлері бойынша нақты қысқарулар тіркелді.

Ауыл шаруашылығындағы реформалардың салдары

Ауыл шаруашылығында жүргізілген реформалар бірқатар жүйелі проблемаларды күшейтті. Экономикалық қысым әлеуметтік саланың әлсіреуімен қатар жүрді.

• Өнім өткізудегі қиындық

  Нарыққа шығу мүмкіндіктері шектеулі болды.

• Жоғары салықтар

  Шаруашылықтардың қаржылық тұрақтылығын әлсіретті.

• Қарыз төлемдерінің артуы

  Берешек жүктемесі ұлғайды.

• Мемлекеттік қолдаудың жеткіліксіздігі

  Қолдау тетіктері әлсіз немесе тұрақсыз болды.

• Әлеуметтік қорғаудың төмендеуі

  Ауруханалар, мектептер, мәдениет үйлері жабылып, көлік қызметі қысқарды.