Ана тілі - жүрек үні
Ана тілі — ұлттың асыл мұрасы
Әр халықтың құрмет тұтар өз ана тілі бар. Әрбір адам анасының ақ сүтімен дарыған туған тілінде сөйлеп, оны қадірлеуі тиіс. Кезінде ата-бабаларымыз қазақ тілінің жойылып кету қаупі төнген шақта жанын салып күресіп, келер ұрпаққа тілді аманат етіп қалдырды. Енді сол аманатты әрі қарай дамытып, жетілдіріп, ұрпақтан-ұрпаққа жеткізу — біздің борышымыз.
Қазақ тілі — ұлттық, мәдени, рухани асыл қазына. Аталарымыздың «Өзге тілдің бәрін біл, өз тіліңді құрметте» деуі де сондықтан.
Тәуелсіз елдің тілдік жауапкершілігі
Бүгін біз — тәуелсіз, еңсесі биік мемлекетпіз. Бұл мемлекеттің әрбір азаматы өз тілінде сөйлеп, оны құрметтеп, жетік меңгеруі қажет. Алайда қазіргі кезде бәрі бірдей туған тілінде сөйлей бермейді: ана тілін біле тұра, өзге тілде сөйлейтіндер де аз емес. Осындайда еріксіз ойға қаласың: қаншама қиындықпен сақталып қалған тілімізді неге өзіміз қадірлемейміз?
Тілге деген салғырттық — тек әдеттің өзгеруі емес, ол рухани әлсіреудің белгісі. Сондықтан тілді қорғау — намысты қорғаумен тең.
Қазақ тілінің байлығы — дәлелмен айқын
Сөз қорының қуаты
Дүние жүзінде шамамен 6800 тіл бар делінеді. Солардың ішінде қазақ тілі сөз байлығы жағынан алдыңғы қатардан көрінеді деген пікір жиі айтылады.
Әдеби өлшем
Шекспир шығармашылық өмірінде шамамен 13 000 сөз қолданғаны айтылады. Ал Мұхтар Әуезов «Абай жолы» романында 16 000 сөзді қажет еткен деген дерек бар.
Осы салыстырулардың өзі-ақ қазақ тілінің қасиетті әрі қастерлі, көркем де қуатты тіл екенін танытады.
Ақындардың аманаты: тілден үміт үзбеу
Ал екінші бақытым — тілім менің,
Тас жүректі тіліммен тілімдедім.
Кей-кейде дүниеден түңілсем де,
Қасиетті тілімнен түңілмедім.
Ерлік, елдік, бірлік, қайрат, бақ, ардың
Жауыз тағдыр жойды бәрін не бардың...
Алтын күннен бағасыз бір белгі боп,
Нұрлы жұлдыз, бабам тілі сен қалдың.
Бұл жыр жолдарында — бір ғана сезім емес, бір дәуірдің үміті бар. Сол үміттің ар жағында бүгінгі ұрпаққа деген сенім де жатыр.
«Ана тілі — жүрек үні» дегенді қалай түсінемін
«Ана тілі — жүрек үні» деген сөзді мен былай түсінемін: жүрегіміздің түбінен ана тілім деген үн әрдайым шығып тұруы керек — анық естіліп, анық сезілуі тиіс.
Бауыржан Момышұлы: «Өз тілін сезінбеген бала — ана сүтін татпаған жетіммен тең» деген.
Демек, өз тілін қадірлемеген, оны жүрегімен сезінбеген адам — өзіне берілген ең қасиетті құндылықтың бірі саналатын ананың ақ сүтін де бағаламағанмен тең. Бұған намысымыз оянбауы мүмкін емес.
Қорытынды ой
Өз намысымызды да, тіл намысын да қорғау — біздің иығымызға жүктелген парыз. Бабалардың үмітін ақтап, тілімізді биіктен танытатын нағыз тіл жанашырлары — өзіміз.