Әне - міне дегенше қақаған қыс келді
Қыс келді: алғашқы қардың қуанышы
Әне-міне дегенше қақаған қыс та келіп жетті. Далада жапалақтап алғашқы қар жауды. Ақ мамық қар жерді ақ мақтадай қылып жапты. Терезеден көз салсаң, көк пен сұрдың араласқан реңі алыстағы ағаштарды көмескі суреттей етіп көрсетеді.
Ақ мамық әлем
Қардың жұмсақ қалыңы жердің бар кедір-бұдырын жасырып, айналаны бір сәтке тыныш әрі жаңа әлемге айналдырғандай. Аспан да, дала да жарық көрпеге оранғандай әсер береді.
Күн сәулесінің ойыны
Адыр басынан үйлердің шатырларына қарасаң, күннің сәулесі қар бетінде жарқ-жұрқ етіп, айнадай шағылысады. Сол бір жылтыраған көрініс қыстың салқынын да ұмыттырып жібереді.
Балалардың қысқы думаны
Балалар қардың жауғанын көрісімен-ақ сыртқа асығады: біреуі шанасын сүйреп адырға шығады, біреуі достарымен бірге қар атысып ойнайды. Бірі шанамен сырғып, бірі қарды омбылап жүгіріп жүр. Ойын қызған сайын біреуі құлап, біреуі сүрініп кетеді, бірақ көңіл еш түспейді — ауыздарынан бу бұрқырап, күлкілері айналаны кернейді.
Қыс — балалар үшін нағыз мереке. Табиғат-ана өзі де: «Ертеңгі сабақтарыңды ұмытып кетпеңдер» деп сыбырлағандай, ал балалар болса қуанышын жасыра алмай, кешке дейін далада жүреді.
Үйдің жылуы
Кеш бата балалар шаналарын сүйреп үйге оралады. Үй ішінде гуілдеген пештің жанында жылынған қандай жақсы! Анасынң пісірген ыстық тамағы денеге қуат беріп, бойды бірден жылытады. Әйтсе де ойынға тоймаған балалардың екі көзі бәрібір далада қалады: қыста күн қысқа, уақыт тез өте шығады.
Әр мезгілдің өз сұлулығы бар
Шіркін, жаз да, күз де, көктем де — бәрі бір-біріне ұқсамайтын ғажап. Ал қыстың орны тіпті бөлек: аппақ қар, мөлдір ауа, қимылға толы ойын — бәрі де әсерлі. Табиғат-ана ешқашан көңілсіз болмайды, өйткені әр мезгілдің өзіне тән әсемдігі мен қызығы жеткілікті.
Әрдайым табиғаттың сыйын бағалап, әр мезгілді қызықпен әрі әсермен өткізуге тырысайық.