Жаз күнінде мысық пен қоян кез келіп, екеуі сөйлеседі

Мысық пен қоян туралы ғибратты әңгіме

Жаз күнінде мысық пен қоян кездесіп, әңгімелеседі. Қоян: «Екеуіміз ажыраспайтын дос болайық», — дейді. Мысық келісіп: «Онда жақсы. Балаларымызды да бірге өсірейік», — депті.

Достықтың басы — келісім

Екеуі балаларын бір жерге қосып, өздері де қатар жүріп, бірге күн кешеді. Мысық күн сайын балапандарына кекілік, қырғауыл аулап әкеліп береді. Ал қоян шөппен ғана қоректеніп, солай күн көріп жүріпті.

Оқиғаны өзгерткен бір қателік

Бір күні мысық аңдаусызда бір құсты қармап алып, тірідей ұясына әкеледі. Құс ұшып кетпесін деп, оның қанаты мен құйрығын қырқып, балалардың алдына тастайды. Бірақ мысықтың балалары құспен ойнап қана, жемей қояды.

Мұны көрген қоян: «Мынау жуас хайуан екен. Оны балалардың арасына қосып қоя тұрайық. Менің балаларым есейгенде, осылай ойнайтын болсын», — дейді.

Мысық досының көңілін қимай, келісіп, құсты балалардың қасына қалдырады.

Салдары

Ертеңінде мысық пен қоян екеуі далаға кетеді. Сол кезде әлгі құс екі үйдің баласын да тойғанынша жеп, қалғанын қырып, өзі қашып кетеді.

Мақал: «Бөрі баласы — ит болмас.»