Кісінің сөзін
Тілдегі сөздердің бәрі жіпке тізген моншақтай қаз-қатар жұмсала бермейді. Жазық алқап сияқты емес: тілдің де «кедір-бұдыры» болады, топтасқан, «тыраштанған» қат-қабаттары, тіпті ат құйрығына жабысқан тікендей басы артық сөздері де кездеседі. Осыларды саралап, керегін өз орнында пайдалана білу — тіл жұмсаушының мәдениеті белгілі бір деңгейде болуының басты шарты.
Ол үшін тіл қазынасының қоғамға атқарар қызметі мен мүмкіндігі орасан екеніне сену қажет. Егер тілде синоним, антоним, сөз варианттары мен дублеттер болмаса, әдеби тіл шаблон мен штамптан көз аша алмас еді. Бірақ сол байлықтың бәрі бірдей тілдің «ділгірлік» қажетін өтей бермейді: әрбір сөздің орны, салмағы, стильдік қызметі әртүрлі.
Әдеби норма және қарапайым (просторечие) сөздер
Қарапайым сөздер әдеби тіл байлығы деп есептелмейді. Дегенмен олардың бірқатары бір кезеңде әдеби норма саналып, уақыт өте келе қолданыс аясын өзгерткен. Әсіресе кірме сөздер кейде әдеби қалыптан алыстап, ауызекі тілде басқа вариантта айтыла береді. Мұндай сөздердің көпшілігі әдебилік қасиетін жояды, яғни норма болып танылмайды.
Әдеби нормаға сай емес болып кеткен жарыспалы үлгілер
- уағда → уәде
- фікір → пікір
- адабиат → әдебиет
- хауа → ауа
- мехнат → бейнет
- мағлұм → мәлім
- ғұмыр → өмір
- харакет → әрекет
- хұкім → үкім
- хакім → әкім
- миллат → ұлт
- социалды → социалистік
Ш. Ш. Сарыбаев ауызекі тілде «өзге тілдегіше» айтылып жүретін осындай сөздерді қарапайым (просторечие) қатарында таниды.
Қазіргі кезде мұндай үлгілер көбіне ескіге әуесқойлар арасында жиірек ұшырасады. Кейбіреулер әдеби нормадан шыққан сөздерді (мысалы, һам, хұкімәт, мехнат) немесе тұлғаларды (мысалы, айтылмыш) қолдануды «әдеби тілді байыту» деп түсінеді. Алайда бұл қолданыстар көпшілікке ортақ, тұрақты нормаға айнала қойған жоқ.
Кірме сөздер: ауызекі түрлену және нормалану
Өзге тілден ауысқан сөздердің кейбірі әдеби тілге енгенімен, ауызекі сөйлеуде қарапайым варианттары қатар өмір сүреді. Мұндай қарапайым айтылымдар бүгінгі әдеби тілде норма саналмайды; көбіне кейіпкер тілінде немесе білімі төмен адамдардың сөз қолданысында кездеседі.
Орыс тілінен енген сөздердің қарапайым варианттары (норма емес)
- адвокат → атпекет
- билет → белет
- доктор → лөктыр
- генерал → жандарал
- фельдшер → пелшир
- география → жағрапия
- философия → фалсапа
- почта → поштабай
Сонымен бірге кейбір кірме сөздер сөйлеу тілі арқылы фонетикалық өзгеріске түсіп, жалпы халықтық сипат алып, әдеби тілге сол өзгерген қалпымен орнығып кеткен. Мұндайда өзгерген түрі нормаға айналады.
Сөйлеу тілі арқылы орныққан нормаланған үлгілер
Орыс тілінен
болыс, сот, түрме, доға, кереует, самаурын, бәтеңке, жәшік
Араб-парсы тілдерінен
мектеп, қалам, қағаз, шелпек, әм, қожа, молда, есеп-қисап, мекеме, мемлекет, өкімет, отан, аспап, мәлім
Егер айтылуы әдеби тілде қалыптаспай, айтылуы мен жазылуы арасында алшақтық сақталса, әдеби сыңары үстем түсіп, сол нормаға айналады (мысалы: география — жағрапия; билет — белет сияқты үлгілер әдеби тілде тұрақты норма бола бермейді).
Дұрыс айту дағдысы: отбасы, мектеп және «әдет»
Сөзді дұрыс айту дағдысы ең алдымен отбасынан, мектептен басталады. Бұл екеуінің арасында қайшылық та кездеседі. Бала күнде қалыптасқан дағды әдетке айналса, одан ұзаққа дейін арылу қиын. Қазақтың «Ауру қалса да, әдет қалмайды» деуі — осыны меңзейді.
Адам есейіп, оқу-білімге қолы жеткен сайын «Әдет — әдет емес, жөн — әдет» қағидасын түсініп, тәлім-тәрбие арқылы (оның ішінде тілдік тәрбие арқылы) ұнамсыз әдеттен біртіндеп арыла алады.
Тіл мәдениеті тұрғысынан жөнсіз ауытқулар
Жеке адамдар тілінде диалектизмдер, жаргон, қарапайым сөздер, сондай-ақ фонетикалық дублеттердің орынсыз жұмсалуы кездеседі.
- пітіру → бітіру
- дуз → жүз
- кигіз → киіз
- дізе → тізе
- жоңыршқа → жоңышқа
- кеуіл → көңіл
- құдағай → құдағи
Сөздің тұрпатын бұзбай, орфоэпиялық нормаларды сақтап айту — тіл мәдениетінің басты талабы. Ана тілін қадірлейтін әр азамат тіл байлығының сымбатты сиқын бұзбауға ұмтылуы керек.
Синонимдер, жарыспалы атаулар және орындылық
Бір ұғымды бірнеше сөзбен айту — тіл табиғатына тән құбылыс. Оның бір бөлігі синонимдік қатар құрап, тіл байлығын молайтады және қарым-қатынасты икемді етеді. Мысалы: бет, жүз, дидар, келбет; немесе мақұл, дұрыс, жарайды, құп, болады, ия.
Сонымен қатар бір заттың бірнеше атауы болуы да түсінікті: оттық, шырпы, шақпақ, ши шақпақ, сіріңке, күкірт, спичка. Бірі қызметіне, бірі бөлшегіне қарап қойылса, енді бірі кірме сөз ретінде орныққан.
Негізгі ұстаным
Әдеби тіл мәдениеті тұрғысынан бір заттың атын білдіретін сөздердің бәрін бірдей жарыстыра қолдана беру орынсыз. Норма ретінде бір-екеуі орнығып, қалғандары стильдік не аймақтық қызметпен шектелгені дұрыс.
Кейде жарыспалы сөздер синонимдік қатарға толық кірмесе де, мағыналық айырмасы сезілмей жатады. Мұндайда бір сөзді қайталай бермеу үшін түрлендіру қажет болады. Кейбір жұптардың (мысалы, айқай — айғай) нормалық дәрежесі де шамалас болуы мүмкін. Ал сияқты, сықылды, секілді, тәрізді сөздерінің бәрі де — норма.
Дублеттерді сұрыптау: орфография, жиілік және мағына
Жарыспалы варианттардың қайсысы норма екенін анықтауда «мен білсем» деген субъектив пікірге емес, әдеби тілдегі қолданылу жиілігіне, орфографиялық ережелерге, сөздіктер мен оқулықтардағы орныққан үлгіге сүйену қажет.
Тарихи сұрыпталу үлгісі
1920–30 жылдары және — жана, өйткені — үйткені, үшін — ұшын қатар қолданылған. Кейін олардың бір бөлігі мағына ажырату арқылы орнықты:
- және — жалғаулық; жана — етістік
- өйткені — жалғаулық; үйткені — тәуелдеулі есімше
- үшін — демеу; ұшын — етістік
Кейбір дублеттер мағыналық жіктелу арқылы да қатар сақталды: өкімет (власть) — үкімет (правительство); сондай-ақ ілім, білім, ғылым секілді сөздердің әрқайсысының қызметі айқындалды.
Жарыспалы тұлғаларды көбейтпеу
Халық аузындағының бәрін «Халық айтса, қалп айтпайды» деп жапа-тармағай әдеби тілге енгізе беру — тіл мәдениетін төмендетеді. Сөздерді құбылтып, әр жерде әртүрлі айту мен жазуды мақтан етуге болмайды.
Мысалы, қалай етіп — қайтып — кәйтіп; көңіл — кеуіл; қазір — кәзір; шаһар — шәһәр; жайлы — жәйлі; пісті — пысты; алып кел — әкел — әпкел сияқты қатарлар жиі ұшырасады. Мұнда алғашқы варианттар әдебиетте жиірек кездесіп, кейінгілері сиректеу қолданылады.
Жарыспалы сөздердің санын барынша азайту қажет. Мысалы, «Абай жолы» романындағы қолданыс жиілігіне сүйенсек, жай формасы жәй формасына қарағанда әлдеқайда жиі кездеседі. Жиі қолданылған вариант нормаға бейім келеді, сирегі — ауытқу ретінде бағаланады. Ал айқай — айғай сияқты жұптарда қолданылу арасы шамалас болса, екеуі де қатар норма ретінде танылуы мүмкін.
Мағыналық не стильдік айырма бар жерде қатар норма болуы мүмкін
Егер дублеттер екі түрлі жұмсалғанда мағыналық немесе стильдік өң айырмасы байқалса, олар әдеби тілде сақталады. Мысалы: дайындау — даярлау, суару — суғару, жиылыс — жиналыс, қадам — адым.
Ал мағыналық қызметі жоқ, жай ғана жарыспа болып тұрғандар (мысалы, рұқсат — рұхсат — ұлықсат, бәйге — бәйгі, қария — кәрия) — әдебиетте көпшілік нормаға қарсы ауытқу ретінде қаралады. Дегенмен кейіпкер тілінде, өлең ұйқасында ұшырасса, ол «жөнімен ауытқу» ретінде кешірімді болуы мүмкін.
Нормалаудың ғылыми тірегі: жиілік және ортақ қолданыс
Вариантты дублеттердің қайсысы әдеби норма, қайсысы норма емес екенін белгілі бір говордың аясында шешуге болмайды. Қазақ тілінде бұл мәселені бір диалектке сүйеніп «кесіп» айтуға мүмкіндік беретін тірек (опорный) диалект жоқ. Сондықтан әдеби тіл жалпы халықтық негізде қалыптасып, аймақтық ерекшеліктердің ықпалы әр жерде әртүрлі деңгейде байқалады.
Сол себепті, дыбыс алмасуы арқылы пайда болған дублеттерде бірде а, бірде ә нұсқасы; бірде б, бірде п нұсқасы аралас қолданылады. Мұндайда ең дұрыс жол — әдеби тілдегі салмаққа (қолданылу жиілігіне) сүйеніп, жарыспалы варианттарды көбейтпей, басым нұсқаны норма ретінде орнықтыру.
Қорытынды қағида
- Дублеттерді реттеу — тіл мәдениетін арттырудың тетігі.
- Нормалау — әдеби тілдің айқындылығы мен дәлдігін күшейтеді.
- Таңдау ғылыми дәлелге, жиілікке, ортақ қолданысқа сүйенуі керек.
Лексика-семантикалық варианттар: норма мен ауытқу
Төмендегі мысалдар лексика-семантикалық варианттарды норма тұрғысынан саралауға көмектеседі: әдеби тілде орныққан сөздер және әдеби емес (ауытқу) ретінде танылатын сөздер қатар жүреді.
Мысалдар
Әдеби норма
- кішкене
- үлкен
- түпті, өте
- дөңгелек
- қабырға
- елеу
- қысқаш
- шұбат
- тамақ
Әдеби емес (ауытқу)
- зор, дәу
- нән
- ірәіре
- тегершік
- бәкі
- бітегене
- иінағаш
- күйенте
- тістеуік
- қымыран
- ауқат
Дереккөз
Мәулен Балақайұлы Балақаев. Қазақ әдеби тілі. Алматы, 2007. 438–446-беттер.