Жақыныңды жаттай сыйла, жат жанынан түңілсін дейді дана халқымыз
Ерлікке тағзым — ұрпақтың аманаты
Біздің ата-бабамыз талай қанқұйлы соғысты бастан өткерді. Солардың ең соңғысы — Ұлы Отан соғысы. Майданға аттанғандардың асыл мұраты біреу еді: кейінгі ұрпақ, яғни біз, бейбіт өмір сүрсін, жақсы күн көрсін. Аттың жалында, түйенің қомында жүріп, елдің еңсесін тіктеп, тыныштықтың туын көтеріп берді.
Уақыт өткен сайын аталарымыз сыйлаған Жеңістің маңызы тереңдеп, салмағы арта түседі. Олардың майдандағы ерлігі — бүгінгі ұрпаққа мәңгілік өнеге. Отансүйгіштік әрдайым қастерлеуге лайық асыл қасиет, әрі ол — біздің ең үлкен құндылықтарымыздың бірі болуы тиіс.
Тыл еңбегі — Жеңістің тірегі
Құрмет майдангерлерге ғана емес, тылда еңбек еткен жандарға да тиесілі. Өйткені олар да солдаттармен бірдей қиындық көріп, бірдей азап шекті: ашаршылық пен ауыртпалықты бастан кешті. Таңның атысынан күннің батысына дейін тізе бүкпей еңбек еткен қайратты, қайсар адамдардың Жеңісті жақындатуға қосқан үлесі өлшеусіз.
Есте сақтайтын шындық
Майдан мен тыл — бір мақсатқа қызмет еткен екі алып күш. Жеңіс сол екеуінің де төзімі мен бірлігінің нәтижесі.
Отаншылдық неден басталады?
Үлкен қауіп пен қатер төнген қасіретті кезеңде халқымыз сыннан сүрінбей өтті. Отан үшін от кешкен майдангерлердің өшпес ерлігі тарихқа алтын әріптермен жазылды. Бұл өнеге жас ұрпақтың жадында мәңгі сақталуға тиіс.
Отаншыл болу — ең алдымен өткенді білу. Байтақ даланың әр пұшпағын бабаларымыз ақ найзаның ұшымен, білектің күшімен қорғағанын ұмытпау — парыз. Отан сенің отбасыңнан, аядай ауылыңнан, сол жердің тасынан, суынан, топырағынан басталады.
Қазақ жері — киелі, қасиетті. Оны малмен де, ақшамен де, алтын-күміспен де, асыл тастармен де бағалауға келмейді. Отаншыл болу — ұлтжанды болу. Ұлтсыз Отан жоқ, болмайды да. Ата салттың қадіріне жетпей, ана тілін ардақтамай, нағыз отаншыл болу мүмкін емес.
Бірлік — берекенің бастауы
Отаншылдық — бір-біріңе бауырмал болу. “Жақыныңды жаттай сыйла, жат жанынан түңілсін” дейді дана халқымыз. Кемеңгер Абайдың “Біріңді қазақ, бірің дос, көрмесең, істің бәрі бос” деген сөзі де осыны меңзейді. Ынтымағы жарасқан елді көргенде жаудың құты қашады: бірлігіміз барда біз тас қамалдай берікпіз.
Парыз — бейбіт күндегі жауапкершілік
Қай кезде де азаматтың өз Отаны алдында парызы болады. Қасиетті борыштың бірі — Отан алдындағы міндетті адал атқару. Бейбіт заманда Отан қорғау тек қару ұстап, шепте тұру емес. Бұл — өз еліңнің білімді, өркениетті, салауатты перзенті болу, қоғамға пайдаңды тигізу, еңбекті қадірлеу.
Азаматтық ұстаным
“Отаным маған не береді?” деп емес, “Отаным, мен саған не бере аламын?” деп өсу — берік қоғамның негізі.
Тәрбиенің өзегі
“Ерім дейтін ел болмаса, елім дейтін ер қайдан болады?” — ұрпақ тәрбиесі үлкеннің өнегесінен басталады.
Ертең ел тізгінін ұстайтын азаматтар білімді болса, кез келген қиындықты ақылмен шешуге қабілетті болады. Сонда ғана қоғамда бейбітшілік пен тұрақтылық нығаяды.
Құрбандықты ұмытпау — адамдық парыз
Соғыс жылдары қаншама жас қыршыннан қиылды. Олар Отан үшін жанын пида етті. Әрқайсысының анасы, баласы, сүйгені, үлкен армандары бар еді. Бірақ елге қауіп төнген шақта бәрін де құрбан етті: жап-жас болса да, Отанын қорғап жатып жан тапсырды. Бұл — шынайы ерлік.
Майдан шебінде көз жұмған жауынгерлер мәңгі есімізде қалады. Отан үшін отқа түсіп, Жеңіс сыйлаған ардагерлерге тағзым етеміз. Сұрапыл соғыста қыршынынан қиылған сарбаздардың есімі ел жадында мәңгі сақталады.
Қорытынды ой
Жеңіс — өткеннің ғана емес, бүгіннің де жауапкершілігі. Ерлікті ұлықтау — жай сөз емес; ол біліммен, бірлікпен, тіл мен дәстүрді құрметтеумен, адал еңбекпен жалғасатын күнделікті әрекет.