Кез келгенді мүйіздей беретін сүзеген бұқа байқаусызда құдыққа түсіп кетіпті

Кез келгенді мүйіздей беретін сүзеген бұқа абайсызда құдыққа түсіп кетеді. Құдықтың ішінде бар пәрменімен сүзіп, топырағын опырып, айналасын астаң-кестең етеді. Бірақ қанша жанталасса да, өз күшімен шыға алмайтынын, бекерден-бекер қыршын кетуі мүмкін екенін ұғады.

Тар қапастағы үміт

«Біреу болмаса, біреу құдықтан шығарып алар» деген үмітпен, бұқа бар даусымен өкіреді. Бақытына қарай, көп ұзамай жақын маңда қой бағып жүрген қойшының құлағына дауысы жетеді. Дауыс шыққан жаққа қойлар да, қойшы да жүгіре келеді.

Жалыныш пен уәде

Бұқа келгендерге барынша әдеппен, ибалықпен тіл қатады:

«Шырақтарым, қарақтарым, шығарып алсаңдаршы. Мені жазықсыз, кінәсіз өлтірмеңдер. Ғұмырымда жанға жамандық ойлап, қастық қылмаушы едім. Мінезімнің жақсылығы Зеңгі бабаға мәлім. Достарым, қарақтарым, мені құдықтан шығарып алыңдаршы! Өлгенімше сол жақсылықтарыңды ұмытпаспын».

Қойшы қойларға қарап: «Қойлар, бұқаны құдықтан шығарып алып, жақсылығын көрейік!» дейді.

Қойлар да: «Бишараны шығарсақ, шығарып алайық» деп келіседі.

Құтқару сәті

Сөйтіп, мүйізді мырзаны құдықтан шығарып алады. Бұқа ентігін басып, есін жиғандай болып: «Демімді алып, өзіме келген соң, Тәңір жарылқасын айтып, сый көрсетемін» деп уәде береді.

Ащы түйін

Бірақ ажалдан аман қалып, есін толық жиған соң, бұқа айдап әкелген қойшыға күтпеген жерден тап береді: «Сені өлтіремін!» деп өкіре ұмтылады.

Назар аударар ой