Қыз жігіттің сөзіне сыңғырлай күлді
Билет жоқ болған кеш
Концертке билет таба алмағаны үшін сүйіктісінің соншалық ренжігені жігіттің жанына батты. Қыздың: «Осы концертке барамын деп, неше күннен бері үміт етіп едім... Саған сенгенім осы ма?..» дегені де, ашумен өзін кінәлап ұрысқаны да жігіттің үнін өшірді.
Шындық қарапайым еді
- Үш күндік концерттің біреуіне де билет табылмады.
- Билет алдын ала сатылып кеткен, қолдан-қолға тигізбеген.
- Бағасы онсыз да қымбат, ал қайта сатуда бірнеше есе қымбаттап кететін.
Бірақ жігітке ең ауыры — дәл қазір осы үшін сүйіктісінің жылап отырғаны еді. Не деп жұбатарын білмеді. Сонда да ішкі бір тұста өзін жәбірленгендей сезінді: қолынан келгеннің бәрін жасаған жоқ па? Егер билет қолдан сатылып жатса, бірнеше есе бағасына да алуға келісер еді. Қалың дүрмектің арасына өзі де кіріп кеткен. Бірақ нәтиже — біреу-ақ: билет жоқ.
Көңілге батқан сөздер
Қыздың жаңа ғана жігіт алып берген бағалы заттарды өзіне қарай лақтырып: «Осының бәрі маған неге керек?! Осылар осы концерттің бір билетіне татиды ма?!» дегені жүрегін тіліп өтті. Қыздың ондай мінез көрсетпегені де есінде.
«Ерке ғой», — деп ойлады жігіт ішінен. Біреудің ерке-тотайы. Қымбат киінеді. Қымбат мектепте оқыған. Бірнеше шет тілін меңгерген. Сол қасиеттеріне сүйеніп, өз бағасын да өсіріп қояды.
Жігіт тағы бір ойға ілікті: неге осы концертке келетін әншілердің бағасы сонша жоғары? Сыртта кешкі қараңғылық қоюлана бастады. Екі ғашық бір-біріне теріс қарап, үнсіз отыр. Қыз жылауын қойғанымен, жігітіне арқасын беріп алған. Жігіт оның ашуы басылар сәтті күтті де, сөз бастаудан жасқанды.
Сарай жақтан төгілген сәуле
Дәл сол кезде концерт басталып жатқан. Сарай жақтан шұғыла жарық төгіледі. «Осы сарайды неге бұлай салған?» — деп ойлады жігіт. Қаланың қай бұрышынан қарасаң да, осы ғимараттан сәуле шашылып тұрады. Тіпті оны әншілер үшін арнайы салғандай әсер қалдыратын.
Айнала тым-тырыс. Жігіт кенет қалғып бара жатқандай болып, селк етіп көзін ашты... Сол сәтте-ақ өзінің үйінде, өз төсегінде жатқанын аңғарды. Бәрі түс екен.
Ол түсін біраз ой елегінен өткізіп жатып, телефонына қол созды. Сүйіктісіне қоңырау шалғысы келді — көргенін айтып, әзілге айналдырғысы келді.
Оянғаннан кейінгі әңгіме
Телефонды көтерген қызға жігіт күліп: «Түсімде өзіміздің дәстүрлі бағытта ән салатын әншілердің концертіне алып бармадың деп, қиғылық мінез көрсетіп жатыр екенсің. Тіпті осы үшін сенен айырылып қаламын ба деп қорықтым», — деді.
Қыз сыңғырлай күлді: «Бұл мүмкін бола қояр ма екен? Менің талғамым тек шетел эстрада жұлдыздарының концертін ғана қалайды ғой», — деді.
Жігіт те іліп әкетті: «Өзім де солай ойлап едім. Бірақ дәл сондай жағдай алдағы уақытта қайталанбайтынына кім кепіл? Адам түсті бекер көрмейді ғой», — деді.
Қыз ойнақылап: «Мүмкін. Дәл солай қиғылық мінез көрсетсем де ғажап емес. Сондықтан бәріне дайын бол, жігітім!» — деді.
Жігіт күлді: «Несі бар, сен үшін бәріне де дайынмын ғой!»
Түйін
Бір ғана билетке сыйған көңіл-күй: үміт, реніш, үнсіздік, әрі соңында — түс болып тарқап кеткен қорқыныш. Бірақ сол түстің өзі екеуінің арасындағы нәзік тепе-теңдікті еске салғандай еді: кейде ең қымбат нәрсе — билет емес, түсіністік.