Ала сауысқан бір бұтақтан бір бұтаққа қонып, тынбай шиқылдай беріпті
Ала сауысқан мен құзғын-қарғаның әңгімесі
Ала сауысқан бір бұтақтан екінші бұтаққа қонып, тынбай шиқылдай беріпті. Қасындағы құзғын-қарға үнсіз ғана отырыпты.
Диалог
Сауысқан: «Қарға тамыр, сен неге үндемейсің? Әлде менің айтқан сөздеріме сенбей отырмысың?»
Қарға: «Рас, сауысқан мырза, еркін сөзіңе сене қоймаймын. Саны-сапасы жоқ, көп сөйлеген мылжың шын сөздің қадірін кетіреді деп білемін».
Негізгі ой
Орынсыз көбейген сөз мәнді пікірді көмескі етеді. Аз сөз — нақ, көп сөз — бос.