Жаз бойы қарындасым екеуміз далада гүл ектік
Күздің алғашқы лебі
Міне, қыркүйек туды, күз келді. Күн қысқарып, түн ұзарды. Ақтамберді жыраудың толғауында: «Аспанды бұлт құрсайды, күн жауарға ұқсайды» деген жолдар бар ғой — бүгін дәл сондай көрініс байқалады.
Сіркіреп жаңбыр да жауа бастады. Па, шіркін-ай, жауынның иісі-ай! Бұл иіс маған ауылдың топырағын сағындырады.
Табиғаттың үнсіз өзгерісі
- Құстар жылы жаққа ұшып үлгерген сияқты — көзге түсе бермейді.
- Аспанда тырналар тізіліп ұшып барады.
- Ағаш жапырақтары сарғайып түсіп, шөптер де қурай бастаған.
- Ауыл адамдары бау-бақшадағы, егістіктегі өнімін жинап алған шығар.
«Алтын күз» неге дейміз?
Күздің көрінісі басқа мезгілдерге ұқсамайды: суретшінің салып қойған картинасы секілді. Сондықтан да оны алтынға теңеуіміз тегін емес шығар.
Кілт ой: күз — табиғаттың тыныш салтанаты.
Күз туралы өлең
Күз келді, жапырақтар сарғайды,
Жаным бір кереметті аңсайды.
Аспанда әдемі ұшқан қара құс,
Жылы жаққа мені қимай, тарайды.
Күз және мектеп: қайта қауышу
Күз келгенде біз қуанамыз: мектепке барып білім аламыз, бойымыз да, ойымыз да өседі. Жаз бойы көріспеген ұстаздарымды да, сыныптастарымды да қатты сағыныппын.
Әр ұстазға даланың бар гүлін жинап әкелсең де жарасады деп ойлаймын.
Жазғы еңбек, күзгі сый
Жаз бойы қарындасым екеуміз далаға гүл ектік. Қазір бәрі керемет жайнап тұр. Қалаға, мектепке келерде ең әдемілерін сынып жетекшіме алып келдім. Оның үстіне, бұл гүлдерді өзім еккенімді де айттым.
Ұстаз қуанышы — ерекше қуат
Ұстазым мені мақтап, арқамнан қақты. Жанарынан ерекше қуанышты байқадым. Бірақ менің бұл тырнақалды еңбегім — оның мен үшін төккен терінің жанында түк те емес.
Абай: «Ұстаздық еткен жалықпас, үйретуден балаға».
Күз бен ұстаз — егіз ұғым
Мен үшін күз бен ұстаз — егіз ұғым. Неге десеңіз, күз — алтын ұя мектебіммен, аяулы ұстаздарыммен қайта қауыштыратын кезең. Сондықтан да күз мезгілін ерекше жақсы көремін.
Күздің қадірі — білімге бастайтын жолында.