Жолбарыс бір Түлкіні ұстап алады
Түлкінің айласы
Бір күні Жолбарыс Түлкіні ұстап алады. Бірақ Түлкі саспайды: құйрығын бұлаңдатып, тұмсығын жоғары көтеріп: «Мені жей алмайсың! Мен осы орманға қожалық етуге келгенмін», – дейді.
Сенімсіздік және шарт
Жолбарыс оған әрі-бері қарап, сенбей: «Мүмкін емес», – дейді.
Сонда Түлкі: «Сенбесең, менімен бірге орманға жүр. Ондағы барлық аңның менен қалай қорқатынын өз көзіңмен көр», – деп ұсыныс айтады.
Жолбарыс: «Жарайды, көрейік», – деп келіседі.
Ормандағы көрініс
Түлкі Жолбарыстың алдына түсіп, паңдана басып жүре береді. Алайда аңдар мен құстар Түлкіні емес, артындағы Жолбарысты көрген сәтте-ақ зәресі ұшып, тым-тырақай қашады:
- Бірі үңгірі мен ініне кіріп кетеді.
- Құстар ұяларын тастай салып, аспанға көтеріліп ұшады.
Айла жеңген сәт
Сонда қу Түлкі тұмсығын одан әрі көтеріп: «Ал, енді көзің жеткен шығар! Менен қорықпайтын жан бар ма екен?» – дейді.
Жолбарыс мұны шын көріп, сеніп: «Иә, сен шынында да айбарлы екенсің», – деп, өз жөнімен кетіп қалады.
Бұл оқиға айланың кейде күштен де үстем түсетінін аңғартады: Түлкі өз айласын Жолбарыстың айбарымен бүркемелеп, өзін «орман қожасы» етіп көрсетеді.