Сенің істеп жүргеніңнің бәрі қиянат
Аңшы мен арыстан
Бір аңшы болыпты. Ол өмір бойы аң аулап, күн көрген екен. Аң мен құсқа ау құрып жүретін.
Ормандағы тосын кездесу
Бірде ол ауын құрып жүріп, қалың тоғайдың арасынан арыстанға тап болады. Сонда арыстан оған тесіле қарап: «Ей, адам, сен көптен бері кездеспей жүр едің. Құлақ сал сөзіме: сенің істеп жүргеніңнің бәрі қиянат!» — дейді. Тағы да: «Тіпті менің сырттан кіжінетін секілдісің. Мықты болсаң, күшіңді көрсет!» — деп айбар шегеді.
Негізгі ой
Айбар — әрдайым күштің дәлелі емес. Кейде ең ықпалды нәрсе — ақыл мен сақтық.
Айла мен тәкәппарлық
Арыстанның айбарынан сескенген аңшы оны дәріптеп: «О, айбарлы арыстан, сенен күшім артық деп мақтанбаймын. Бірақ сен шынымен күшті болсаң, дәлелде...» — дейді.
Арыстан мақтанып: «Қандай дәлел керек саған?» — деп сұрайды. Аңшы қулығын асырып, жолдағы бір затты меңзеп: «Анау жерде бір нәрсе жатыр. Соның астынан өтіп көрші» — дейді.
Торға түскен айбар
Арыстан сақтанып: «Адам айлакер деуші еді, қулығыңды біліп тұрмын. Алдымен өзің өт, содан кейін байқайын» — дейді.
Аңшы өзі құрып қойған аудың астынан лып етіп өте шығады. Содан соң арыстан да қарғып өтпек болып, бар күшімен секіреді. Бірақ сол сәтте торға шырмалып қалады.
Маңызды сәт
Тәкәппарлық — қателікке бастайтын ең қысқа жол.
Аңшы шырмалған арыстанның кеудесіне мініп: «Міне, менің күшім. Енді көзің жетті ме?» — деп сұрайды. Арыстан болса: «Сендім, көрдім. Енді саған тиіспеймін» — деп жалбарынады.
Соңы және салдары
Айласын асырған аңшы арыстанды босатып жібереді. Арыстан аңшының «ерлігін» орманға жайып салады. Содан бері ормандағы жыртқыш аңдардың бәрі адамның күшінен сескеніп жүретін болыпты.